sobota, 3 grudnia 2016

Inspiracja z okazji Dnia Niepełnosprawności

Dzisiaj znów przygotowałyśmy inspirację na życzenie z komentarza. Zawarłyśmy w niej również recenzję poleconej nam książki :)

Niepełnosprawność jest trudnym tematem. Zapewniamy, że nasza inspiracja ma mieć pozytywny wydźwięk. Nie mamy na celu sprawiać nikomu przykrości jakimkolwiek niefortunnie sformułowanym zdaniem.

Mamy dla Was recenzję książki, piosenki związane z niepełnosprawnością, cytaty, iris folding oraz malowane farbkami paznokcie.

Zapraszamy serdecznie ;)


3 grudnia obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych, dlatego przypominamy Wam, że powinniśmy szanować siebie nawzajem. I to wszyscy wszystkich bez wyjątku. Ostatnio wiele mówi się np. o nieobrażaniu osób odmiennej orientacji albo osób otyłych. Zamiast tego powinno mówić się o szacunku dla wszystkich! Nie powinno być tak, że niektórzy są otaczani szczególną ochroną. Wszyscy powinni być nią otoczeni. Określenie osoby niepełnosprawnej słowami: "brzydka", "gruba" powinno być tak samo tępione jak te słowa skierowane do każdej innej osoby. Wszyscy jesteśmy ludźmi, mamy uczucia i wszyscy zasługujemy na szacunek :) Nawołujemy więc do mówienia innym przyjemnych rzeczy, bo nieprzyjemnych i tak już wiele jest na świecie. Nie ma sensu dołować siebie i innych.


Muzyka


Zachęcamy do posłuchania i obejrzenia :)

"Przebudzenie" Krzysztof Cugowski



Amadou et Mariam - "Je pense à toi"


Viktoria Modesta - "Prototype"

Ten teledysk polecamy Wam szczególnie, bo naprawdę jest wyjątkowy.
Zachęcamy też do przeczytania interesującego wywiadu - http://niepelnosprawni.pl/ledge/x/296085


Cytaty


...A osobę niepełnosprawną trzeba przede wszystkim dostrzec, zbliżyć się do niej i wtedy dopiero można zobaczyć w niej zwyczajnego człowieka, który tak samo jak my, ma uczucia, talenty, ambicje, różne potrzeby i bardzo chce żeby go normalnie traktować. Lęk przed chorymi osobami wynika najczęściej z niewiedzy. Nie wiemy jak się zachować. Najchętniej byśmy się odwrócili - ten odruch też trzeba zrozumieć. Wszyscy chcielibyśmy być piękni, młodzi i bogaci przez całe życie. Na widok strasznie okaleczonej osoby odwracamy się odruchowo. Niektórzy się odwracają i uciekają, ale są też tacy, którzy potrafią się zatrzymać, i pomimo tego, że też się boją, w końcu zaczynają rozumieć, że to też zwyczajny człowiek, który może nie ma nóg, ale ma za to wózek i potrafi z tym żyć...

Anna Dymna


My także chcemy wznosić latawce
i tak jak zdrowi biegać pod wiatr.
Niesprawną ręką zrywać dmuchawce
i z krótszą nogą poznawać świat.
Zróbcie nam miejsce, nie patrzcie wrogo. 
Niepełnosprawni i chcą i mogą:
odkrywać góry, zawieszać słońce,
darować serca – czujesz? – gorące!
Otwórzcie okna po nocy dzwonku,
nie chcemy ciągle sterczeć w przedsionku!

autor nieznany


Na początku największą przeszkodą nie była dla mnie niepełnosprawność, lecz kalectwo, czyli stan umysłu – przekonanie, że jestem nic nie wart, że niczego już w życiu nie osiągnę i że jestem gorszy on innych, zdrowych. Dopiero po spotkaniu wielu osób niepełnosprawnych, którzy żyją na maxa i widzą możliwości zamiast ograniczeń, zrozumiałem, że to nie ilość rąk czy nóg decyduje o naszej sile, lecz to, co mamy w głowie.

Obie strony popełniają wiele błędów – ludzie zdrowi, często bojąc się sprawić komuś przykrość, unikają kontaktu z ludźmi niepełnosprawnymi, a osoby niepełnosprawne zazwyczaj nie wychodzą z domów, a jak już, to zamykają się w enklawach ludzi z podobnymi problemami, co też jest błędem. Społeczeństwo zintegrowane to takie, gdzie są różni ludzie, którzy uczą się siebie wzajemnie. Pierwszy krok to nie bać się – najwyżej ktoś się na nas głupio spojrzy albo zwróci nam uwagę, ale na 90% – po prostu nas ciepło przyjmie.

Jan Mela

Paznokcie inspirowane niepełnosprawnością


Pomalowałam paznokcie dwoma lakierami: Pierre Rene 355 i Miss sporty 456.




Następnie przystąpiłam do malowania farbkami.
Nie zrażajcie się, jeśli coś Wam nie idzie. Na początku wszystko wygląda dużo gorzej. Ja się nie poddałam :) 






Całość pokryłam matującym topem Eveline Matt top coat 154.
Jak Wam się podobają paznokcie inspirowane niepełnosprawnością? 
Starałam się przekazać nimi coś pozytywnego, dlatego latawiec chłopca siedzącego na wózku i stojącej dziewczyny krzyżują się w powietrzu. 










Recenzja opowiadania pt. "Dziewczynka tańcząca z wiatrem" - Katarzyna Zychla


"Dziewczynka tańcząca z wiatrem" opowiada o życiu Oli po wypadku. Dziewczynka musi zmierzyć się z rzeczywistością i nauczyć się żyć na nowo jako osoba niepełnosprawna, w czym pomaga jej Wiatr.

Jest to wyjątkowa i bardzo wzruszająca historia. W trakcie czytania miałyśmy ściśnięte gardło.
Nie chcemy twierdzić, że rozumiemy, uczucia jakie towarzyszyły Oli, bo nie byłyśmy nigdy w podobnej sytuacji ani nie zetknęłyśmy się z taką historią, ale z pewnością dzięki "Dziewczynce..." jesteśmy temu bliższe.

W opowiadaniu zostały zamieszczone także wiersze. Naszym zdaniem to dobry pomysł. Autorka wprowadziła je w odpowiedni sposób.
Podoba nam się metaforyczne przepłynięcie Oli przez jezioro i kilkukrotnie wspominany motyw łódki.

Okładka i zdjęcia w środku poza ostatnim nie przypadły nam do gustu. Naszym zdaniem czarno-białe fotografie i różowe akcenty nie współgrają z historią i nie pasują do klimatu. Widziałybyśmy tutaj bardziej eteryczną okładkę, np. z latawcami.

Fabuła jest bardzo prosta, dzięki czemu możemy skupić się na istocie - emocjach osoby niepełnosprawnej.
W zasadzie w opowiadaniu nic się nie dzieje, ale nie ma się wcale takiego wrażenia. Akcja się nie ciągnie :)
Książkę czyta się bardzo szybko. Żałujemy, że jest bardzo krótka, ale przynajmniej długość nie zniechęci młodszych czytelników. Opowiadanie ukazuje odpowiedni wycinek życia dziewczynki.
Łatwo zauważyć, że to książka dla młodszych czytelników, ale nie czujemy się na nią za stare, bo poruszyła nas i wzruszyła.


Bardzo ciekawym zabiegiem było wprowadzenie tajemniczego bohatera Wiatru. Przynosi on dziewczynce zapachy, a więc można się zastanowić nad ich sensem. Przeczytałyśmy w jednej z opinii na końcu książki, że Wiatr jest Bogiem. Szczerze mówiąc, same byśmy na to nie wpadły, ale ta koncepcja brzmi prawdopodobnie.

Dialogi są sensownie zbudowane. Zawsze dowiadujemy się z nich czegoś nowego.
Zakończenie jest bardzo pozytywne, co uważamy za spory plus. "Dziewczynka tańcząca z wiatrem" może być świetną książka dla niepełnosprawnych dzieci. Może pomóc im pogodzić się z tym, jakimi są i pokazać, że życie warto kochać, dlatego szczęśliwy koniec uważamy za konieczny.

Jesteśmy pozytywnie zaskoczone. Spodziewałyśmy się bardziej dziecinnej książki, a ta, choć naprawdę prosta, zawiera dość dojrzałe przemyślenia i porusza trudną tematykę. Może prawdy z niej wynikające nie są one odkrywcze, ale warto sobie uświadomić, że nie należy myśleć tylko o sobie, a to opowiadanie o tym przypomina :) Uważamy je za wartościową lekturę, która mogłaby zachęcić najmłodszych do czytania i zwrócić im uwagę na drugiego człowieka.
Zachęcamy Was serdecznie do poznania historii Oli, która "przepłynęła jezioro swoich lęków i obaw".


Iris folding


Narysowałam szablon, a następnie go wycięłam.



Składane na pół paski papierów ozdobnych przyklejałam od spodu za pomocą taśmy klejącej.



Przykleiłam wszystkie paski jeden na drugi. Następnie na właściwą stronę przykleiłam resztę elementów z tektury. Dorysowałam też sznurek od balonika.








Możecie ozdobić lub pomalować tekturę, ale ja postawiłam na prostotę, by zaakcentować główny temat kartki. Pamiętajmy, że każdy człowiek potrzebuje miłości i zrozumienia


Dziękujemy za przeczytanie postu z inspiracjami. Zachęcamy do wykonania własnych prac :) Podzielcie się z nami swoimi pomysłami, uwagami i pytaniami w komentarzach. Mamy nadzieję, że zainspirowałyśmy kogoś do skorzystania z naszych pomysłów :)


Wszystkie zdjęcia w poście zostały wykonane przez nas.



Jeśli chcesz być na bieżąco, polub nas na Facebooku. Tam pojawiają się informacje o nowych postach.
Zapraszamy też do obserwowania naszego bloga i profilu na Instagramie :) 


36 komentarzy:

  1. Bardzo piękny post. To bardzo miłe z waszej strony, że wspomniałyście o ludziach, którzy mają takie problemy. Książka piękna. A pazurki wzruszające. Jestem z was dumna, dziewczyny!
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. 1. Też uważam, że dobrze, że powstał ten post. Trochę na to naciskałam ale mam nadzieję, że dziewczyny nie będą złe :).
      2. Też sądzę, że pazurki i książka cudne.
      3.Też jestem z dziewczyn dumna :).

      Usuń
    2. Na pewno nie są złe, myślę że są wdzięczne za podsunięcie pięknego pomysłu :)
      Pozdrawiam :)

      Usuń
    3. PEGirl! - bardzo dziękujemy za miłe słowa :*
      Olivia - dzięki :) Nie jesteśmy złe! To był świetny pomysł na inspirację ;)
      Pozdrawiamy!

      Usuń
  2. Naprawdę świetny pomysł na post, tym bardziej dzisiaj. Jan Mela jest dla mnie wielką motywacją :)
    Pazurki są mega, świetny pomysł miałaś. No i masz talent :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo dziękujemy :) Cieszymy się, że post Ci się podoba!

      Usuń
  3. świetny pomysł na paznokcie, jeszcze takich nie widziałam, brawo za oryginalność, cieszę się, że są jeszcze ludzie, którzy nie są obojętni na osoby z niepełnosprawnością

    https://dressupwithpatt.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki. Warto myśleć o innych :)
      Prosimy o niewrzucanie linków w komentarzach. Trafiamy na blogi naszych czytelników bez problemu.

      Usuń
  4. Warto mówić głośno o niepełnosprawności. Ja pracowałam z niepełnosprawnymi kilka dobrych lat zanim przeprowadziłam się za granicę.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też uważam, że warto o tym mówić głośno. Jestem niepełnosprawna i nie wstydzę się tego. To nie moja wina i uważam, że nie powinno się tego wstydzić :)

      Usuń
    2. Mint on Mars - cieszy nas, że są jeszcze ludzie myślący o innych :)
      Olivia - w pełni się zgadzamy!

      Usuń
  5. Piękny post:) Nie znam żadnej niepełnosprawnej osoby co prawda ale zgadzam się z stwierdzeniem na początku: każdemu należy się szacunek:) W ogóle nie wiem skąd w ludziach tupet żeby komentować czyjś wygląd, jest ta zasada że jak nie masz nic miłego do powiedzenia to się nie odzywaj i fajnie jakby świat się nią kierował:) No i przepiękne paznokcie:) Robione w takiej dobrej intencji nie mogły nie wyjść cudownie:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ,,Nie znam żadnej niepełnosprawnej osoby"
      Jak będziesz miała jakieś pytania odnośnie niepełnosprawności możesz pytać bo ja jestem niepełnosprawna. ;)

      Usuń
    2. Karolina - bardzo dziękujemy :)
      Świat byłby o wiele piękniejszy, gdyby ludzie zatrzymywali dla siebie chociaż część krytycznych uwag.

      Usuń
  6. Świetny i mądry post. Pazury super! Masz talent :))

    OdpowiedzUsuń
  7. Uwielbiam wasze posty, ale mówię to już nie wiem który raz :d
    Pazurki bardzo pomysłowe, idealnie oddają temat ;)

    Te hybrydy usuwane alkoholem to dość nowy produkt na rynku ;) Jak na razie mam na jego temat bardzo dobre zdanie, zobaczymy co dalej ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo dziękujemy :)

      Przyjemnego testowania!

      Usuń
  8. Dziewczyny! Krótko i na temat bo nie mam czasu zbyt dużo niestety :). Świetne pazurki a książka na prawdę super jak już wspominałam. Szkoda, że nie zrecenzowałyście filmu ,,Obrót życia", o którym wspominałam ale to było dawno więc spoko, ani książki ,,Chłopiec i pies" ale o niej wam nie wspominałam więc to moja wina poza tym dopiero ją czytam ale podoba mi się. Jako niepełnosprawna nie poczułam się niczym urażona i uważam, że post był super.
    Ups... Nie wyszło tak zwięźle :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękujemy :)
      Bardzo nas cieszy, że poleciłaś nam tę książkę. Musimy się przyznać, że "Obrót życia" gdzieś nam się zagubił przy planowaniu wpisu, ale obawiamy się, że i tak nie zdążyłybyśmy go obejrzeć i zrecenzować.
      Twoja opinia jest dla nas szczególnie ważna ;) Jeszcze raz dziękujemy za pomysł na post i polecaną literaturę :3

      Usuń
  9. świetna sprawa taki post, a paznokcie genialne :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Super post. Nie widać niestety za bardzo efektu Iris folding. Trochę szkoda bo to bardzo efektowna technika. A Waszym zdaniem to dla czytelnika w jakim wieku jest ta książka? Piszcie proszę w komentarzach tytuły waszym zdaniem dobrych filmów i książek na ten temat. Myślę, że mogą być one świetną okazją do rozmowy na ten temat. Dzięki dziewczyny!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki :)
      Przez kliknięcie zdjęć, można je powiększyć. Wtedy efekt powinien być lepiej widoczny.
      Naszym zdaniem "Dziewczynka tańcząca z wiatrem" najlepiej trafi do młodzieży z ostatnich klas podstawówki lub początku gimnazjum. Dla nas była wzruszająca, lecz odrobinę zbyt prosta.
      Hmm... Obawiamy się, że nie znamy zbyt wiele książek ani filmów na ten temat. Przychodzi nam do głowy powieść "Gwiazd naszych wina", która zdecydowanie nam się nie podobała, a także "Spotkanie nad morzem", które wspominamy miło z podstawówki.
      Oglądałyśmy też film "Nietykalni". Polecamy!
      Są również filmy o osobach z zaburzeniami społecznymi lub intelektualnymi min "X i Y", "Forest Gump" i "Rainman".
      Pomysłodawczyni wpisu Olivia poleciła nam film "Obrót życia" oraz książkę "Chłopiec i pies" ;)

      Usuń
  11. Świetny post i bardzo dobre, uniwersalne przesłanie, super, że poruszyłyście też taki trudny temat :)
    Zaciekawiła mnie książka, na pewno po nią sięgnę, a pazurki to mistrzostwo <3

    OdpowiedzUsuń
  12. Bardzo fajny post, czytałam z przyjemnością. Paznokcie cudne, nie mogę się napatrzeć.. super pomysł, niby trudny temat, a można w tak fajny sposób przedstawić. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo dziękujemy :)
      Pozdrawiamy serdecznie!

      Usuń
  13. Świetny pomysł na wpis! Paznokcie mi się bardzo podobają :)

    OdpowiedzUsuń
  14. Zawsze podziwiam kobiety za cierpliwość do paznokci, a przede wszystkim do tych miniaturowych wzorków. To podchodzi pod sztukę, genialne!

    OdpowiedzUsuń
  15. Super post, akurat we Francji jest teraz film w kinie o dziwczynie która gra na Wiolonczeli i powoli traci wzrok. Jej ojciec chce ją wysłać do specjalnej szkoły dla niewidomych ale ona chce zostać w szkole muzycznej i używa chłopca który jest w niej zakochany żeby jej pomóc. Ten film się nazywa "Le coeur en braille" czyli "Brajlowe serce". Dla mnie jest ważne żeby nie zapominać o niepełnosprawnych i nie uważać że są gorsi od nas co się często zdaża, przynajmniej we francji.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki :)
      Fabuła filmu wydaje się bardzo ciekawa.
      Wspaniale, że masz takie podejście do innych ludzi. Wielu osobom brakuje takiej empatii.

      Usuń
  16. Cudowny pomysł, bowiem często zapominamy, że niepełnosprawni są wokół nas.

    Książka "Dziewczynka tańcząca z wiatrem" musi być ciekawa. Kiedyś po nią sięgnę, bo mnie taka tematyka interesuje :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pomysł został podsunięty przez jedną z czytelniczek.
      To ona poleciła nam "Dziewczynkę tańczącą z wiatrem". ;)

      Usuń

Czytamy wszystkie komentarze i odpowiadamy na nie.
Zaglądamy na blogi osób komentujących.
Trafimy bez problemu na Twój blog, więc nie wklejaj linków pod inspiracjami. Przedstawić się i zostawić link możesz tutaj - Przedstaw się. Poza tym link do Twojego wpisu może trafić do naszej inspiracji. Sprawdź zakładkę Twórz z nami.
Nie wymieniamy się obserwacjami. Obserwujemy blogi, które podobają się przynajmniej jednej z nas.

Facebook
Polub nas na Facebooku!